Η περιπέτεια ενός χαρουπομπισκοτόσπιτου

Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και σκέφτομαι τι μπορούμε να κάνουμε με τη Σ. για να μπούμε λίγο σε χριστουγεννιάτικη διάθεση. Χαζεύοντας στα αγαπημένα μου blogs για ιδέες, διαβάζω στο blog του Άρη Γλυκοπλαστείο Νεανικόν για το Χριστουγεννιάτικο Χαρουπομπισκοτόσπιτο.(Για όσους δεν το γνωρίζουν, ο Άρης στο blog του κάνει απίθανα γλυκά χωρίς ζάχαρη και βγάζει υπέροχες φωτογραφίες.) Αμέσως σκέφτομαι πως αυτή η συνταγή γράφτηκε για εμάς. Αν το Χαρούπι δεν κάνει Χριστούγεννα με χαρουπομπισκοτόσπιτο, τότε ποιος;!

– Γρήγορα στην κουζίνα, είπα στη Συναγρίδα, ώρα για μπισκοτόσπιτο!
– Γιούπιιιιιι!!!

Και έτσι ξεκινάει η περιπέτεια-ουπς!:

Τα υλικά λίγα και καλά: βούτυρο, χαρουπόμελο, αλεύρι και κανέλα. Τα συγκεντρώνουμε αλλά διαπιστώνουμε ότι έχουμε λιγότερο αλεύρι. Ουπς!
Δεν πειράζει, θα κάνουμε τη μισή δόση.

Επειδή το σχέδιο του Άρη μου φάνηκε δύσκολο να το φτιάξω με τη Σ. και μεγάλο για να βγει με μισή δόση, σκέφτηκα να φτιάξουμε ένα απλό μικρό σπιτάκι. Σχεδιάσαμε στο χαρτί, κόψαμε το πατρόν, ανοίξαμε τη ζύμη σε φύλλο και αρχίσαμε να κόβουμε τα κομμάτια. Αλλά ουπς! Η ζύμη μας δεν έφτανε ούτε για το δικό μας σχέδιο…

P1150710

Που καιρός για νέα πατρόν, η Συναγρίδα ήδη έχανε την υπομονή της. Θα κόψω λίγο τους πλαϊνούς τοίχους και τη σκεπή, σκέφτηκα.

Τα κομμάτια μας είναι έτοιμα για τον φούρνο. Φαίνονται λίγο άνισα αλλά ελπίζω ως δια μαγείας να… ισιώσουν στο ψήσιμο (η γιαγιά μου έλεγε ότι τα καλιτσούνια ομορφαίνουν με το ψήσιμο, γιατί να μην ισιώνουν και οι τοίχοι δηλαδή;).

P1150715

Το ταψί βγαίνει από το φούρνο, το σπίτι μοσχομυρίζει, τα κομμάτια είναι έτοιμα. Αλλά η σκεπή μου φαίνεται λίγο μικρή. Από τις σκέψεις μου με βγάζει η μικρή:

–  Μαμά, που είναι η πόρτα;
– Ουπς! Την ξέχασα. Έκανα μόνο το φεγγίτη, τι λες να το κάνουμε σπιτάκι για πουλιά;
– Εντάξει.

Και ξεκινά η συναρμολόγηση.Ουπς. Οι τοίχοι συνεχώς πέφτουν. Για να τους στερεώσω, τιγκάρω τη βάση με μέλι και βάζω τους τοίχους καρφωτά. Το κόλπο πιάνει ;).

P1150721

Μετά από πολλές προσπάθειες και αφού με τα χίλια ζόρια οι τοίχοι στερεώθηκαν, ώρα για τη σκεπή. Και ουπς! Η σκεπή είναι πράγματι πολύ μικρή… Με καμία δύναμη δεν μπορεί να στερεωθεί! Τι να κάνουμε, τι να κάνουμε; Τη λύση δίνει η Σ. που φτιάχνει… ταράτσα!

Εκείνη την ώρα, πέφτει ο πίσω τοίχος. Ουπς!

– Μαμά το σπιτάκι μας μοιάζει με πορτ μπαγκαζ (εννοώντας γκαράζ).

P1150769

Μπαίνει και ο μπαμπάς στην κουζίνα και λέει κι αυτός την ατάκα του:
–  Αυτό το σπιτάκι μοιάζει με τους στάβλους που είχαμε δει στη Λήμνο (!).

Μην σας κουράζω, ουπς από εκεί, ουπς από εδώ, κουτσά στραβά το στήσαμε… Αλλά δεν είχαμε το κουράγιο να το διακοσμήσουμε.

–  Ας το αφήσουμε για αύριο, λέω εγώ και σταματάμε εκεί…

… Δεν ξέρω αν το πήρατε χαμπάρι, αλλά στο μεταξύ εκείνο το βράδυ πέρασε ο τυφώνας Κούλα από το σπίτι μας. Το πρωί που ξυπνήσαμε, το μπισκοτόσπιτο είχε κατεδαφιστεί. Ουπς!

P1150723

Δεν μας έμενε πια παρά να το φάμε. Και ήταν το νοστιμότερο μπισκοτόσπιτο ever! Ευχαριστούμε Άρη για την ωραία ιδέα και τη νόστιμη συνταγή! Μπορεί να μας παίδεψε στο στήσιμο αλλά ευχαριστηθήκαμε το φάγωμα!

P1150787

Καλές γιορτές και Καλά Χριστούγεννα σε όλους!

P1150754